Ik verafschuw het social media gebruik van sommige echt. Je hebt mensen die hun complete social media bombarderen met emoji’s en verhalen over ‘hoe we ons voelen’. Het voelt dan opeens heel erg goed om je super slecht te voelen. Alle likes en reactie vol nep-medeleven stromen binnen en het lijkt alsof je het middelpunt van het universum bent, maar dat klopt niet. Ik kan dan bijvoorbeeld zo’n klootzak zijn die op je bericht reageert met een duimpje. Of een huil-emoji. Ik scroll daarna weer vrolijk verder en waar het echt over ging ben ik alweer kwijt. Het interesseert eigenlijk niemand écht. Behalve dan je echte goede vrienden waarmee je het bespreekt. 

Iemand vertelde mij laatst een verhaal over haar opa. Als haar opa zich vroeger gewoon kut voelde, dacht hij: “jeetje, ik voel mij vandaag wel heel erg als een stuk stront. Maar hé, kan gebeuren. En nu maar weer gewoon hooi scheppen.” Opa had ook geen social media om berichten op te zetten, omdat hij graag zijn ei kwijt wilde. Je hoeft niet je gehele leven op de social media te zetten. Wees zoals opa.

Categorieën: BedenkselColumn