Toen ik nog in de horeca werkte zat een vrij weekend er niet altijd in, maar tegenwoordig heb ik gewoon elk weekend vrij! Nu zit ik vijf dagen in de week op een kantoor en de zaterdag en zondag zijn mijn vrije dagen. Dat is natuurlijk heel wat anders dan bijvoorbeeld een vrije maandag of donderdag. Ik moet nog steeds wennen aan deze ‘nieuwe’ vrije dagen, maar ik geef mij over aan de vrije weekenden! Stiekem vind ik het toch wel heel erg fijn. Met name de vrije zondag. Ik word enorm lekker wakker! Naast mij ligt mijn telefoon die de tijd aan geeft en dan denk ik “Het maakt geen fuck uit hoe laat het eigenlijk is”. Ik kan[…]


Gave plekjes ontdekken in steden of dorpen is helemaal mijn ding. Als je aan mij vraagt waar je heen moet dan weet ik vaak wel een tof restaurantje of een supergezellig café. Dat ik niet de enige ben bleek een tijdje terug wel. Wij, m’n vriend & ik, werden uitgenodigd om te gaan lunchen in Alkmaar. Waarom niet? Op naar Alkmaar met de trein! De stad an sich is voor mij niks nieuws en is al supergaaf, maar het heeft ook onontdekte wonderen. Met wonderen bedoel ik dan die hele leuke zaakjes in achteraf gelegen steegjes/straten waar je niet direct naar binnen zou stappen. Althans, ik zou er lekker gaan rondneuzen en een bakkie pleur naar binnen gieten, maar de[…]


Als je aan je vader denkt, dan denk je waarschijnlijk niet zo snel aan een stoere plant. Ik in ieder geval niet. Mijn vader is meer de man van een heerlijk koud biertje of van op de bank hangen en naar Discovery Channel kijken. Zo’n vader is mijn vader! Ikzelf denk altijd dat ik alles kan en dat klopt van geen kant. Je ouders heb je nou eenmaal nodig. De praktische wijsheden van je ouders zijn nou eenmaal van belang! Mijn vader wilde mij eerder altijd behoeden voor ontzettend veel dingen, en nog steeds trouwens. Die man zijn stem galmt nog regelmatig door mijn hoofd. Doe je net niks aan. De woorden die rondspoken geven mij verschrikkelijk vaak een keiharde[…]


Het is eigenlijk best gek, ik lees op dit moment zo’n drie boeken. Ja echt, drie boeken. Van allemaal lees ik wekelijks een paar bladzijden en ik dit heb ik de afgelopen maanden trouw gedaan. Ooit had ik mijzelf voorgenomen om maar één boek per maand te gaan lezen. Dan las ik tenminste ook eens een boek uit. Maar dit heb ik maar een paar weken volgehouden, want er kwamen weer hele andere leuke boeken op mijn pad! Als voorbeeld: ik was begin dit jaar nog bezig met ‘The Silence of The Lambs’, maar het Boekenweekgeschenk van 2018, ‘Gezien de feiten’ van Griet op de Beeck, kwam om de hoek. Die heb ik dus eerst uitgelezen in een middagje! Kortom:[…]


Een eeuwigheid terug schreef ik al over mijn smartphone. Het ding is superhandig, het verrijkt serieus mijn leven met alle apps en tegelijk heeft dat ding mij in zijn macht. Ik wil niet zeggen dat het dwangmatig is, maar om de zoveel tijd kijk ik toch naar dat minuscule beeldscherm. Er zijn mensen die helemaal niet meer zonder hun smartphone kunnen. Ze nemen dat ding mee naar het toilet, onder de douche, tijdens het tuinieren, etc. Ze zijn bang om niet bereikbaar te zijn. Of om ‘m kwijt te raken. En ik ben daar één van! Het liefst zou ik niks willen missen van wat er in de wereld gebeurd, maar je wordt toch een klein beetje in controle gehouden[…]


Ik weet ongeveer wel zeker dat ik geen weerwolf ben. Of dat ik geen ander mythisch wezen ben wat op een volle maan reageert. Dit kan vast wel iemand in mijn omgeving bevestigen. Het is gewoon onwijs typisch dat ik maandelijks een paar nachten verschrikkelijk slecht slaap én dat dat net tijdens een volle maanstand is. Het beïnvloedt mijn slaapgedrag dan ook niet al te positief.. Het heeft trouwens ook invloed op mijn humeur van de volgende ochtend, maar daar schrijf ik nu niet over. Voor dat ik überhaupt het idee heb dat de ochtend nadert heb ik mij hoogstwaarschijnlijk al meer dan 100x omgedraaid. Het in slaap komen is normaal al een hel, maar tijdens een volle maan lijkt[…]


Voor jou, was liefde als een groot geheel.Voor mij, was het een excessief gevoel. I love you, dat zou ik zeggen.Hoe veel? Zou jij vragen. Ik kon de juiste woorden destijds niet vinden. Maar de juiste woorden hebben hun weg naar mij gevonden. En dit is wat ik tegen je zou zeggen: De wereld zou ik in een deken van totale duisternis bedekken; Ik zou de sluier van licht terugtrekken en een verblindend crescendo van sterren onthullen. Alle zeven zeeën zou ik droogleggen en jouw vragen om – één voor één – elke korrel zand van de oceaanbodem te tellen. Ik zou elke klopping, van alle menselijke harten sinds het begin der tijden, laten overstemmen. En terwijl jij vol ontzag[…]


De vraag ‘waarom stemmen?’ heb ik de afgelopen week zo vaak gehoord dat ik er gek van werd. Oprecht. In elke krant wordt erover geschreven, op televisie hoor je niks anders en het internet staat er momenteel vol mee. Maar waarom gaan we stemmen? Ik stem zelf elke keer weer, maar het geeft mij niet het gevoel dat het iets uithaalt. Stukje uit “Mijn MMDCCLXX ..”Als een (volgens de wet) volwassen jongeman mocht ik afgelopen jaar weer stemmen. En om heel eerlijk te zijn; de politiek interesseert mij geen reet. Serieus. Men kan stemmen op ontzettend veel partijen die allemaal iets anders voor ogen hebben. Of partijen die gewoon totaal niks aan standpunten op papier hebben. Die zijn er ook.[…]


De supermarkt. Iedereen heeft een reden om daarnaartoe te gaan. Voor de één is het een moment van rust met koffie in een beker van papier en voor de ander een ergernis. Ik geloof dat ik in de laatste categorie val. De supermarkt is een plek waar mijn emoties soms de pan uit swingen. Op voorhand is het lastig te peilen welke bochten mijn emoties zullen maken en in elke gemoedstoestand ik de supermarkt zal verlaten. Ja het is echt zo .. Op het ene moment heb ik het gevoel van euforie! Vaak sta ik dan in het gangpad waar je de wereld aan wijn vind.. Dan loop ik met een heerlijke fles witte of rode wijn richting de snacks.[…]


Als je mij op Facebook volgt is het je vast niet ontgaan dat ik begin februari een super lief kaartje opgestuurd kreeg! Dit was niet alles wat die dag bij de post zat. Naast het kaartje kreeg ik super lekkere mini Tony Chocolonely’s én een onwijs grote doos met twee waanzinnig schattige planten! Om heel eerlijk te zijn heb ik het nooit echt op planten gehad. Eigenlijk gaan de meeste plantjes al dood zodra ik ernaar kijk, maar stiekem vergeet ik ze gewoon water te geven. Planten zijn levende producten en gaan mij op een gegeven moment keihard haten. Net als kinderen.. Een weekje zonder water moet toch kunnen? Dan hoeft zo’n schattig plantje toch niet meteen naar het kille[…]